Hul ekibi olarak “Kitaplarda vergi var mı” konusunu sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyduk. Sağlıklı ve mutlu günler!
Kayseri’de Bir Kitapçı Rafı ve İçimde Kalan Soru
Bugün “Kitaplarda vergi var mı” konusunu daha yakından inceleyerek merak edilen detaylara değineceğiz.
Kayseri’nin kışları sert olur derler, ama insanın içindeki bazı kışlar dışarıdaki havadan daha keskindir. O gün de öyle bir gündü. Ellerim cebimde, montumun yakasını iyice kapatmış halde şehir merkezindeki kitapçıya girmiştim. Soğuktan kaçmak için değil, biraz da kendimden kaçmak için.
25 yaşındayım. Günlük tutarım. Her gece aynı deftere aynı dertleri farklı kelimelerle yazarım. Bazen aynı cümleyi üç kere silerim, yine de içimde değişen bir şey olmaz. O gün defterime yazacağım şeyleri henüz bilmiyordum ama rafların arasında dolaşırken içimde bir şeylerin kıpırdadığını hissediyordum.
Bir Kitabın Fiyatına Takılan Gözler
Rafların arasında dolaşırken bir roman gözüme çarptı. Kapağı sade ama içeriği derin olacağı belli olan kitaplardan biriydi. Elime aldım, sayfalarını hafifçe karıştırdım. Kağıdın kokusu bile insana başka bir dünyaya geçiş kapısı gibi geliyor bazen.
Sonra fiyat etiketine baktım.
Bir an durdum.
Fiyat düşündüğümden yüksekti. İçimde ince bir hayal kırıklığı yükseldi. Sanki kitabı değil de, ona ulaşma ihtimalimi kaybetmiş gibi hissettim. Tam o sırada yanımda duran başka bir müşteri, sessizce kendi kendine konuşur gibi mırıldandı:
“Kitaplarda vergi var mı ki bu kadar pahalı?”
O cümle havada asılı kaldı.
İşte o an her şey biraz değişti.
Kitaplarda Vergi Var mı? Sorusunun İçimde Açtığı Boşluk
O soruyu duyduğum anda sanki kitabı değil de hayatımı sorgulamaya başladım. Kitaplarda vergi var mı? Basit bir soru gibi duruyordu ama içimde büyüdü, büyüdü, başka sorulara dönüştü.
Benim aklıma ilk gelen şey para değildi aslında. Daha çok şu his vardı: “Bilgiye ulaşmak neden bu kadar zor?”
Kendi kendime cevap veremediğim için kasada çalışan görevliye değil, raflara değil, kendime kızdım. Sanki cevabı herkes biliyor da ben kaçırmışım gibi.
O an kitapları sadece hikâyeler değil, birer kapı gibi görüyordum. Ve o kapıların önünde görünmez bir duvar varmış gibi hissettim.
İçimde hafif bir öfke vardı ama daha çok kırgınlık.
Kasadaki Sessizlik ve İçimdeki Ses
Kitabı alıp kasaya yöneldim. Almamak da bir seçenekti ama geri koymak, sanki bir hayali yarıda bırakmak gibi geldi. Kasada sırada beklerken elimdeki kitabı daha sıkı tuttum.
Önümdeki kişi iki kitap alıyordu. Onun rahatlığına baktım, sonra kendi cüzdanıma.
“Kitaplarda vergi var mı?” sorusu tekrar zihnime düştü. Bu sefer daha sertti. Sanki bir çocuk gibi sürekli aynı şeyi soran bir ses vardı içimde.
Kasadaki ışık beyazdı. Soğuktu. Her şey netti ama ben net değildim.
Ödemeyi yaptım. Poşeti aldım. Kitap artık benimdi ama içimde bir sahiplenme duygusu değil, garip bir uzaklık vardı.
Yürürken Düşünmek: Kayseri Sokaklarında İç Sesim
Kitapçıdan çıktığımda hava daha da soğumuştu. Kayseri’nin sokakları akşam olunca sessizleşir. İnsanlar evlerine çekilir, şehir biraz kendi içine kapanır.
Ben yürüdüm.
Elimdeki poşete baktım. İçinde sadece bir kitap vardı ama sanki bütün günüm oradaydı. İçimden “Bunun için mi bu kadar düşündüm?” dedim.
Sonra kendi kendime cevap verdim: “Evet, bunun için.”
Ama bu cevap beni tatmin etmedi.
Kitaplarda vergi var mı sorusu artık sadece bir ekonomik merak değildi. Bir yaşam sorusuna dönüşmüştü. Neden bazı şeylere ulaşmak bu kadar zor? Neden bazı kapılar hep biraz aralık, ama hiç tam açık değil?
Günlüğe Dönüş: Kendi Kendime Yazdığım Cevaplar
Bunu da Okuyun: Kur'an'da kanguru var mı ?
Eve geldiğimde ilk yaptığım şey montumu çıkarmak değil, defterimi açmak oldu. Masamın başına oturdum. Kalemi elime aldım ama hemen yazamadım.
Bir süre boş sayfaya baktım.
Sonra yazmaya başladım:
“Bugün bir kitap aldım. Ama aslında sadece bir kitap almadım. Bir soruyu da satın aldım.”
Kalem durmadı.
“Kitaplarda vergi var mı diye sordum içimden. Belki herkes biliyordur cevabını ama ben bilmiyordum. Ya da bilsem bile anlamıyordum.”
Yazdıkça içim biraz hafifledi ama tamamen geçmedi. Çünkü bazı sorular yazınca çözülmez, sadece şekil değiştirir.
Geçmişe Kısa Bir Yolculuk: İlk Kitaplarım
Birden çocukluğum geldi aklıma. İlk kitaplarımı hatırladım. Okulda verilen ince hikâye kitapları… O zamanlar fiyat diye bir şey yoktu zihnimde. Kitap sadece kitaptı.
Babamın aldığı ilk kalın romanı hatırladım. O kitabı sayfalarını yavaş yavaş çevirerek okuduğum günleri…
O zamanlar “kitaplarda vergi var mı” diye sormak aklımın ucundan bile geçmezdi. Çünkü kitap bir lüks değil, sıradan bir şeydi. Evde dururdu, okunurdu, paylaşılırdı.
Şimdi ise aynı kitap, sanki biraz uzak bir şey gibi.
Bu değişim içimi acıttı.
Bir Kitap, Bir Soru ve Değişen Dünya
Gecenin ilerleyen saatlerinde kitap masamın üzerinde duruyordu. Açmadım bile. Sanki açarsam büyüsü bozulacak gibi geldi. Ya da tam tersi, açarsam içimdeki o soru daha da büyüyecek gibi.
“Kitaplarda vergi var mı?” sorusu artık sadece ekonomik bir detay değil, bir duygunun adı olmuştu benim için.
Bir yanda öğrenmek isteği, diğer yanda erişememenin ağırlığı.
Bu ikisi arasında sıkışmış gibiydim.
Kendime kızmadım bu sefer. Sadece düşündüm.
Umut: Belki de Kitapların Asıl Değeri Burada
Sabaha doğru uyumadan önce son kez defterimi açtım. Bu sefer daha kısa yazdım.
“Belki de kitapların değeri sadece fiyatında değildir.”
Duraksadım.
“Belki de kitaplar, onları alırken hissettiğimiz şeydir.”
O an içimde küçük bir umut oluştu. Çünkü ne olursa olsun, o kitabı almıştım. O soruyu sormuştum. Düşünmüştüm. Hissetmiştim.
Ve belki de en önemlisi, hâlâ okumak istiyordum.
Son Düşünce: Kitaplarla Aramdaki Görünmez Bağ
Ertesi gün kitap yine masadaydı. Bu sefer kapağını açtım. İlk sayfayı okudum.
Dün geceki bütün sorular bir süreliğine geri çekildi.
Ama tamamen gitmedi.
Çünkü artık biliyordum: “Kitaplarda vergi var mı?” sorusu sadece bir merak değil, benim içimde büyüyen daha büyük bir hikâyenin küçük bir parçasıydı.
Ve ben o hikâyenin içindeydim.